|
درین بهار به کی نالم
درین بهار به کی نالم"غزل برای کی گویم
سراغ گل ز کی جویم ؟
زاشک دیدۀ پرخون مادران؟
ویا ز نالۀ طفـل یتیم و بی مادر
ز آه و نالۀ بی دست و پای حاصل جنگ؟
و یا هزار هزاران شهید راکت و بم
بگو برای کی نالم " به سوگوار کی مانم
به آتشِ کی بسوزم ؟
به آن عفــیفه زنی کز جفای نا مردان
به نفرت از همگی شیادان
به نفرت از همگی مردمان غول صفت
تـنـش بسو خت به آتش
تــنــش بسوخت و روحش--
به سمأ نزد خدا رفت
که انتقام ازان کهنه کسوتان گیرد
بگو برای کی نا لم؟
به"11"ساله صنوبر"
که با سگی معاوضه کردند؟
ویا تجاوز" سیزده درنده خو به زنی"
به مرگ آمنه خانم که سنگ باران شد؟
بگو برای کی نالم؟
نسیم صبح بهار, از کی بـجو یم
ز ما فـیای هروئین؟
زغصب جا ده و باغ وزمین مردم ده؟
ز اختلاس ,زرشوه,زاستفاده سوۀ
از مقام آقایی؟
ویا,ز سازش و مصا لحه جفا کاران؟
اگرچه قافله کند است ,این سفر هم دور
زبان خامه دراز است , دست من معذور
به این امید که روزی وطن شود معمور
درود باد ملت
به خا دمان وطن سال نو مبارک با د
و خائنان همۀ عمر در اسارت باد
01.01.1386
مار های
افعی
جا نــیان راازدم تیغ دوســر با یـد کشیــــد
انتـقام از رهـزنان بیدرد سر بایـد کشــــید
اجــنبی درملک ما لبـریزشـد ای هــموطن
جمله را از این وطن با کین وکر باید کشـید
دو ســتی با مارزهر آ گین کردن ابلهیست
زهـرمار افعـی را از بـیخ وبر باید کشــــید
اشک تمساح ریختند درسوگ فرزندان ما
این رزیلان را دو چشم ازفرق سرباید کشید
آتشی از کـینه تـوزی یـین ما افروخــتند
دشــمن افغانــستان بـیرون زدر بایـد کـــشید
مافـیای چرس وتریاک وهروئین جمله را
از وطن با بـیل و,د اس و ,هم تـبر باید کشید
صورت ظاهرفریبان را سـیه باید نمـود
ان سیه رویان را از . . . خــر با یـد کشـید
ملت از این داوران وداورستان درعـذاب
داوران ز این داورستان زود تر باید کشید
باغ و قصـرو دفـترو موتـر مـتاع کشور است
دزد ورهزن را"سهـا" باشورو شرباید کشید
سوم
حمل1386 / 23.03.2007
نـــا لـــه
فتنه میبـارد زهرســو بـر زمیـن روزگـار
ای خدا رحمی بکن شداین زمین دارالتبــار
اژدهـای هفـت سـرازهـرکجا سـرمیکشــد
دشمـن انـسانیـــت شــد آن شــریـر نـابکـار
صحنه سـازیهـا کنـد هـرروزتـاروزدگـــر
هــر کجـا لشکـر گشائـی میکنـد بـا افتخــار
د رنـزاع آسیـا امـریکـه وانگلیس وچیـــن
روس واسرائیل وجرمن جمله همپیمان ویار
ظاهـراً خیرالبشراما بـه بـاطـن فتنـه جــو
پشتـه هـا ازکشته هـا د رهـرکجاکرنـد قطار
درفلستین سالهاست انسان کشی دارد دوام
حـال روکـرده بـه لبنـان با یهــــود شـرمسار
حال زار مـردم عـراق وافغـان را مپـرس
جمله شـد آواره وبی دست وپا شب زنـده دار
آسمان خون گریه کردازناروائی های شان
صدهــزارآواره شــد صدهای دیگـرشد فـرار
هوس اشـــغال ایـران هـم بدل میپــرورنـد
نفـس شیطانی چـوطغیان کـرد کی گیـردقـرار
آه مظلـومان رسـیده تـابـه آنســــوی فـلـک
لیک این نـا بخـردان رانالـه وشیـون چه کا ر
رَو " سها " با اشک وآه و ناله هاهمراه شو
عـاقبت هرقاتلی آ یـــــد بـه پـا ی چوب د ار
خدا
یان تفنگ
ا یخـداونـدان رنگ و ای خـداونـدان جنـــگ
ا یخــداونـدان تـــریا ک و خـدایـا ن تـفنــگ
رنگ بـا زی تــا بکی بـا ملـت هـرد م شهــید
ازتـظلــم تا بکی دلها چــو فـولاد و چـو سـنگ
رهـرو بیـگا نـه تـا کـی ای زخود بیگا نگا ن
ا ین نـه زیـبـد بهرانسان بگـذ رید زاین نام وننگ
با نـقـا ب د یـن اسلام خـود فروشی تا بکـی
تا بکی ایـن شـیوه ئـی نا مـرد می با چشـم تنگ
داسـتا نـها ازشـما درهـرطرف آوازه شــــــد
د یـن پـا ک آن خــد ا هـــم ازشـما آمـد بـه تنگ
هرکه حرف حق زند تکذ یب وتکفیرش کنید
چند با رنگ د و ئی گا ه آ د می گاهی پلنگ
روزی این ملت بـه راز شوم تان پی میبرند
درد شـا ن د رما ن مبـا د جـز انـتـقا م بـیـدرنگ
راستی لطف خدا باشد ( سها ) د رهرد و کون
هشدار, منزلگه کــج رفـتـه د ر کـا م نهـنـگ
بـــــها ر
دروطن سال نوو فصل بهاران آمد
با نسیم سحــــرو نـم نـم بـا ران آمد
سبزه سرزدبه چمن لاله به هرکوه ود مــن
ارغـوان دامنه ئی خواجه سیاران آمد
دا من خواجه صفا پرزگل و سنبـــــل شد
بزگرو رمـه چـران به کوهساران آمد
باغ بالا چه عجب آب و هــــــوائی دارد
دامنه کا رتـه سخــی خلـق فراوان آمد
نرگس مست بتـا ن با گـل سوسن یکجـــا
تحـفه ئی سا ل نو از فیض بهـاران آمد
رو ضه ئی شیرخداجوش و خرو شی دارد
همگی بهــر دعـا بـه غمگسا ران آ مد
تازه شد نــام تـو یکبـا رد گـــرای نـوروز
بهــر پـا بوسی تــو رستــــم د ورا ن آمد
دشمن ار خواست که نامت زجهان بردارد
صفحه بـرگشت گــروپ کهنه کا ران آمد
در حقیقت برحفظ خود و هم کشور خویش
بین که باصد چم وخم چه سوس ماران آمد
یکی بابای ملت شد وان دیگر حافظ صلح
بـر پا کسا زی کشــورچــه غــــداران آمـد
نا م پاک وطنم ورد زبا ن است {سها}
شد غنیمت که دگر بار بهـا را ن آ مـد
حـــیله
گـــر ا ن
,
راز
شیطا نی
pdf
بهار تا زه نفس
ای بهار تازه دم خوش آمدی خوش آمدی
بعد یک سال از سفر باز آمدی خوش آمدی
سال پا رو برگ ریزا ن و زمستا نت گذشت
خوب کردی سال نو باز آمدی خو ش آمد ی
هم گلا ب و نستر ن با شاخه های ارغو ان
پرشگو فه دا منت با ز آمد ی خو ش آ مد ی
ای عروس نازنین آرا سته با گل صد ر قم
سوسن و نرگس فشا ن باز آ مدی خوش آمدی
عطر گلها یت د ما غم تا زه میسا زد مدا م
با نسیم صبح گاه باز آمدی خو ش آ مد ی
شا خه ها یت پرز صلح و آشتی با شد مدا م
ای نها ل تا زه دم با ز آمد ی خو ش آ مد ی
آ ر ز و د ا ر م پیا م صلح با خو د آ و ر ی
دور از جنگ و جدل باز آ مدی خوش آمدی
گل همی ریزد {سها} در پایت ای تا زه عروس
روز نو با سا ل نو باز آ مد ی خوش آ مد ی
فرشته
توآ ن فرشتـه ء زیبـا ی آســما ن منــی
که بهتر ا ز همه خوبا ن در آ شیا ن منی
ترابه جان شـرینــم که دوســت میدا رم
که د ر سراء د و عالـم امیــــد جان منی
چو دورم ازتو ندارم توان وصبرو قرار
توقصه ها ی شب و روزو داستان منی
فغــان و نا له وآ هــم به آ سمــان رسیـد
تو با عـث همـه شـورو نوا فغا ن منـی
نـدارم آ رزوئــی جـز وصا ل تـو یا رم
میــا ن جمله ء خـوبا ن تو آرما ن منـی
ا گرچـه حکـم قضـا را تغـیرنـتوا ن داد
بهـرطـریق کـه باشد توئی ا زآ ن منـی
( سها ) بیاد گل روی تو خوشست ازان
که زیب و زینت گلها ی گلستا ن منـی
|
